Δυστυχώς η αλήθεια
Kάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.
Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.
Kάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.
Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάηδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος.
Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες.
Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.
Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.
Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι.
Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.
Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια.
Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.
Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι.
Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.
Σήμερα μας το λέει ο navigator.
Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά.
Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας.
Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία.
Σήμερα δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ.
Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε.
Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι.
Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μ@@@.
Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη.
Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.Κάποτε μας μάγευε η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη,
σήμερα μας ξεκουφαίνει ο...Μακρόπουλος.
Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή.
Σήμερα τραγουδούν με κάτι άλλο.
Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη.
Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.
Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα.
Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά.
Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.
Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».
Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»...
Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας.
Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι!Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό.
Σήμερα...μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια του Κολωνακίου.
Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος.
Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.
Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας.
Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.
Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους.
Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε.
Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας.
Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα....
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 8 Μαΐου 2009
Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009
Μια ιστορία...Δύο Άγγελοι...
Δύο άγγελοι που ταξίδευαν σταμάτησαν να περάσουν την νύχτα σε ένα
σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε
στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας. Αντιθέτως,
έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο.
Καθώς εκείνοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο
μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν
ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: 'Τα
πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται'.....
Την επόμενη νύχτα το ζευγάρι των αγγέλων ήρθε να ξεκουραστεί σε ένα
πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ
φιλόξενοι.
Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, το ζευγάρι των αγγέλων
κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη
νύχτα.
Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και
την γυναίκα του να κλαίνε.
Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα ήταν το μόνο τους εισόδημα
ήταν νεκρή στο λιβάδι.
Ο μικρότερος άγγελος ήταν αναστατωμένος και ρώτησε το μεγαλύτερο πως
ήταν δυνατόν και άφησε να γίνει κάτι τέτοιο.
Ο πρώτος άντρας είχε τα πάντα και παρόλα αυτά τον βοήθησες, τον
κατηγόρησε εκείνος. Η δεύτερη οικογένεια είχε ελάχιστα και όμως ήταν
πρόθυμη να μοιραστεί τα πάντα και εσύ άφησες την αγελάδα να πεθάνει...
'Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται', απάντησε ο μεγαλύτερος
άγγελος.
'Όταν μείναμε στο υπόγειο της βίλας, πρόσεξα πως ήταν χρυσός αποθηκευμένος σε εκείνη την τρύπα στον τοίχο Μια και ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο άπληστος και δεν είχε τη διάθεση να μοιραστεί την καλή του τύχη, σφράγισα τον τοίχο ώστε να μην μπορεί να βρει το χρυσό. Εχθές τη νύχτα καθώς κοιμόμασταν στο κρεβάτι του αγρότη ήρθε ο άγγελος του Θανάτου για την γυναίκα του, κι εγώ έδωσα στη θέση της την αγελάδα.
Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται.'
Μερικές φορές αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν τα πράγματα δεν έχουν το
αποτέλεσμα που πρέπει. Αν έχεις πίστη, θα πρέπει να μάθεις να
εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις ότι το κάθε αποτέλεσμα είναι πάντα προς
όφελός σου.
Μπορεί να μην το ξέρεις παρά μονάχα πολύ αργότερα.
Μερικοί άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας και γρήγορα φεύγουν.
Μερικοί άνθρωποι γίνονται φίλοι και μένουν λίγο αφήνοντας όμορφα
χνάρια στην καρδιά μας και εμείς δεν είμαστε ποτέ το ίδιο γιατί έχουμε
κάνει έναν καλό φίλο...
Το χθες είναι παρελθόν.
Το αύριο μυστήριο.
Το σήμερα είναι δώρο
σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε
στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας. Αντιθέτως,
έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο.
Καθώς εκείνοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο
μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν
ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: 'Τα
πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται'.....
Την επόμενη νύχτα το ζευγάρι των αγγέλων ήρθε να ξεκουραστεί σε ένα
πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ
φιλόξενοι.
Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, το ζευγάρι των αγγέλων
κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη
νύχτα.
Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και
την γυναίκα του να κλαίνε.
Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα ήταν το μόνο τους εισόδημα
ήταν νεκρή στο λιβάδι.
Ο μικρότερος άγγελος ήταν αναστατωμένος και ρώτησε το μεγαλύτερο πως
ήταν δυνατόν και άφησε να γίνει κάτι τέτοιο.
Ο πρώτος άντρας είχε τα πάντα και παρόλα αυτά τον βοήθησες, τον
κατηγόρησε εκείνος. Η δεύτερη οικογένεια είχε ελάχιστα και όμως ήταν
πρόθυμη να μοιραστεί τα πάντα και εσύ άφησες την αγελάδα να πεθάνει...
'Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται', απάντησε ο μεγαλύτερος
άγγελος.
'Όταν μείναμε στο υπόγειο της βίλας, πρόσεξα πως ήταν χρυσός αποθηκευμένος σε εκείνη την τρύπα στον τοίχο Μια και ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο άπληστος και δεν είχε τη διάθεση να μοιραστεί την καλή του τύχη, σφράγισα τον τοίχο ώστε να μην μπορεί να βρει το χρυσό. Εχθές τη νύχτα καθώς κοιμόμασταν στο κρεβάτι του αγρότη ήρθε ο άγγελος του Θανάτου για την γυναίκα του, κι εγώ έδωσα στη θέση της την αγελάδα.
Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται.'
Μερικές φορές αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν τα πράγματα δεν έχουν το
αποτέλεσμα που πρέπει. Αν έχεις πίστη, θα πρέπει να μάθεις να
εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις ότι το κάθε αποτέλεσμα είναι πάντα προς
όφελός σου.
Μπορεί να μην το ξέρεις παρά μονάχα πολύ αργότερα.
Μερικοί άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας και γρήγορα φεύγουν.
Μερικοί άνθρωποι γίνονται φίλοι και μένουν λίγο αφήνοντας όμορφα
χνάρια στην καρδιά μας και εμείς δεν είμαστε ποτέ το ίδιο γιατί έχουμε
κάνει έναν καλό φίλο...
Το χθες είναι παρελθόν.
Το αύριο μυστήριο.
Το σήμερα είναι δώρο
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009
ΤΟ ΤΟΥΒΛΟ.
Ένα νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη. Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.
Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;
Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.»
Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».
Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».
Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού.
Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.
«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο.
Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.
Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει.
Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!
Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.
Στείλε τό το σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.
Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή, αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.
Διάβασε προσεκτικά την παρακάτω πρόταση.
Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας..
Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.
Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;
Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.»
Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».
Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».
Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού.
Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.
«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο.
Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.
Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει.
Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!
Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.
Στείλε τό το σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.
Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή, αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.
Διάβασε προσεκτικά την παρακάτω πρόταση.
Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας..
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
Θ' αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου
Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.
Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.
Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.
Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.
Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.
Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο.
Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.
Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.
Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.' Επίλογος:Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τις δική μας κατάσταση.Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.
Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.'Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν.
'Η προέλευση από αυτό το γράμμα είναι άγνωστη.
Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.
Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.
Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.
Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.
Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο.
Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.
Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.
Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.' Επίλογος:Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τις δική μας κατάσταση.Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.
Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.'Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν.
'Η προέλευση από αυτό το γράμμα είναι άγνωστη.
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008
Πώς να βελτιώσετε την «τύχη» σας : (διάβαζε: «ανθρώπινη διάνοια».)
Εδώ και αιώνες, οι άνθρωποι αναγνωρίζουν την δύναμη της «τύχης».
Με στόχο να ερευνήσουν επιστημονικά γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι σταθερά τυχεροί ενώ άλλοι δεν είναι, ερευνητές έβαλαν αγγελίες σε περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας για εθελοντές και από τις δύο κατηγορίες. Ανταποκρίθηκαν τετρακόσιοι άνθρωποι όλων των κοινωνικών στρωμάτων.
Για ένα διάστημα δέκα ετών, οι ερευνητές τους πήραν συνεντεύξεις, τους ζήτησαν να συμπληρώσουν προσωπικά ημερολόγια, ερωτηματολόγια και τεστ ευφυΐας, και τους κάλεσαν στο εργαστήριο για την διεξαγωγή πειραμάτων.
Ανακάλυψαν ότι οι «τυχεροί» άνθρωποι είναι τυχεροί γιατί εφαρμόζουν κάποιες βασικές αρχές:
Αρπάζουν τις ευκαιρίες που τους τυχαίνουν
Πραγματοποιούν προβλέψεις, σχετικά με τον εαυτό τους, που τις εκπληρώνουν από μόνοι τους μέσα από μια θετική προσδοκία
Υιοθετούν μια στάση ταχείας αντίδρασης και αποκατάστασης, που γυρίζει την κακή «τύχη» σε καλή (όπως αντιδρά ένα ελατήριο όταν το πιέζουμε, το στρίβουμε κ.λπ.)
Έδωσαν για παράδειγμα, στους «άτυχους και στους τυχερούς» μια εφημερίδα και τους ζήτησαν να προσδιορίσουν πόσες φωτογραφίες είχε μέσα. Κατά μέσο όρο, ή άτυχοι ξόδεψαν δύο περίπου λεπτά σ’ αυτήν την άσκηση – ενώ οι τυχεροί λίγα μόνο δευτερόλεπτα.
Στην 2η σελίδα της εφημερίδας, με μεγάλα γράμματα, βρισκόταν ένα μήνυμα «Σταματήστε το μέτρημα: Υπάρχουν 43 φωτογραφίες μέσα σ’ αυτήν την εφημερίδα.»
Οι «τυχεροί» είχαν την τάση να εντοπίζουν αυτό το μήνυμα ενώ οι «άτυχοι» όχι.
Στην μέση της εφημερίδας, βρισκόταν ένα μήνυμα που ανέφερε: «Σταμάτα να μετράς, πες σ’ αυτόν που διεξάγει το πείραμα ότι είδες αυτό το μήνυμα και κέρδισε 250$.»
Πάλι, οι άτυχοι δεν το εντόπιζαν. Οι τυχεροί παρατηρούσαν αυτό που βρισκόταν εκεί, και όχι απλά αυτό για το οποίο έψαχναν.
Οι τυχεροί συμμετέχοντες προσπαθούσαν να προσθέσουν ποικιλία στη ζωή τους, είχαν την τάση να είναι πιο αισιόδοξοι και ήταν πιο ευτυχισμένοι και ικανοποιημένοι από την ζωή τους.
Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τη «τύχη» μας
Τα καλά νέα είναι ότι όταν οι ερευνητές περιέγραψαν τις τεχνικές που θα βοηθούσαν τους συμμετέχοντες να ενεργούν ως τυχεροί, το 80% ανέφερε ότι ήταν πιο ευτυχισμένοι και πιο τυχεροί μετά έναν μόλις μήνα.
Ένα άτυχο άτομο δήλωσε ότι αφού διόρθωσε την συμπεριφορά του, η ατυχία του πράγματι εξαφανίστηκε.
Το συμπέρασμα; Οι σκέψεις και οι συμπεριφορές μας επηρεάζουν την καλή και την κακή «τύχη» που μας προκύπτει.
Οι πιο ασύλληπτοι στόχοι – ένας αποτελεσματικός τρόπος να χρησιμοποιού- με την δύναμη της «τύχης »– είναι στην πραγματικότητα στη διάθεση του καθενός μας.
Reader΄s Digest November 19, 2008
Με στόχο να ερευνήσουν επιστημονικά γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι σταθερά τυχεροί ενώ άλλοι δεν είναι, ερευνητές έβαλαν αγγελίες σε περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας για εθελοντές και από τις δύο κατηγορίες. Ανταποκρίθηκαν τετρακόσιοι άνθρωποι όλων των κοινωνικών στρωμάτων.
Για ένα διάστημα δέκα ετών, οι ερευνητές τους πήραν συνεντεύξεις, τους ζήτησαν να συμπληρώσουν προσωπικά ημερολόγια, ερωτηματολόγια και τεστ ευφυΐας, και τους κάλεσαν στο εργαστήριο για την διεξαγωγή πειραμάτων.
Ανακάλυψαν ότι οι «τυχεροί» άνθρωποι είναι τυχεροί γιατί εφαρμόζουν κάποιες βασικές αρχές:
Αρπάζουν τις ευκαιρίες που τους τυχαίνουν
Πραγματοποιούν προβλέψεις, σχετικά με τον εαυτό τους, που τις εκπληρώνουν από μόνοι τους μέσα από μια θετική προσδοκία
Υιοθετούν μια στάση ταχείας αντίδρασης και αποκατάστασης, που γυρίζει την κακή «τύχη» σε καλή (όπως αντιδρά ένα ελατήριο όταν το πιέζουμε, το στρίβουμε κ.λπ.)
Έδωσαν για παράδειγμα, στους «άτυχους και στους τυχερούς» μια εφημερίδα και τους ζήτησαν να προσδιορίσουν πόσες φωτογραφίες είχε μέσα. Κατά μέσο όρο, ή άτυχοι ξόδεψαν δύο περίπου λεπτά σ’ αυτήν την άσκηση – ενώ οι τυχεροί λίγα μόνο δευτερόλεπτα.
Στην 2η σελίδα της εφημερίδας, με μεγάλα γράμματα, βρισκόταν ένα μήνυμα «Σταματήστε το μέτρημα: Υπάρχουν 43 φωτογραφίες μέσα σ’ αυτήν την εφημερίδα.»
Οι «τυχεροί» είχαν την τάση να εντοπίζουν αυτό το μήνυμα ενώ οι «άτυχοι» όχι.
Στην μέση της εφημερίδας, βρισκόταν ένα μήνυμα που ανέφερε: «Σταμάτα να μετράς, πες σ’ αυτόν που διεξάγει το πείραμα ότι είδες αυτό το μήνυμα και κέρδισε 250$.»
Πάλι, οι άτυχοι δεν το εντόπιζαν. Οι τυχεροί παρατηρούσαν αυτό που βρισκόταν εκεί, και όχι απλά αυτό για το οποίο έψαχναν.
Οι τυχεροί συμμετέχοντες προσπαθούσαν να προσθέσουν ποικιλία στη ζωή τους, είχαν την τάση να είναι πιο αισιόδοξοι και ήταν πιο ευτυχισμένοι και ικανοποιημένοι από την ζωή τους.
Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τη «τύχη» μας
Τα καλά νέα είναι ότι όταν οι ερευνητές περιέγραψαν τις τεχνικές που θα βοηθούσαν τους συμμετέχοντες να ενεργούν ως τυχεροί, το 80% ανέφερε ότι ήταν πιο ευτυχισμένοι και πιο τυχεροί μετά έναν μόλις μήνα.
Ένα άτυχο άτομο δήλωσε ότι αφού διόρθωσε την συμπεριφορά του, η ατυχία του πράγματι εξαφανίστηκε.
Το συμπέρασμα; Οι σκέψεις και οι συμπεριφορές μας επηρεάζουν την καλή και την κακή «τύχη» που μας προκύπτει.
Οι πιο ασύλληπτοι στόχοι – ένας αποτελεσματικός τρόπος να χρησιμοποιού- με την δύναμη της «τύχης »– είναι στην πραγματικότητα στη διάθεση του καθενός μας.
Reader΄s Digest November 19, 2008
Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008
Έχεις δύο επιλογές..
Τι θα έκανες εσύ; Θα διάλεγες, σίγουρα..
Μην κοιτάξεις για κάτι αστείο σ' αυτό το κείμενο, δεν υπάρχει, μα διάβασέ το.
Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή ;Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.Ο πατέρας συνέχισε."Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο.
Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.
Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακριά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."
Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.Και τώρα, ..κυρίες, ...κύριοι, ...ο επίλογος..Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας..Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς; ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιο κρύο; Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της"Τώρα έχεις δύο επιλογές για το κείμενο που διάβασες.. Διαγραφή, δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή.. αναδημοσίευσέ το...Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shay day!"
Κάνε το σωστό, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός.....
και, χαμογέλα!!! ...μας παρακολουθούν παιδιά.
Μην κοιτάξεις για κάτι αστείο σ' αυτό το κείμενο, δεν υπάρχει, μα διάβασέ το.
Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή ;Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.Ο πατέρας συνέχισε."Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο.
Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.
Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακριά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."
Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.Και τώρα, ..κυρίες, ...κύριοι, ...ο επίλογος..Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας..Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς; ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιο κρύο; Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της"Τώρα έχεις δύο επιλογές για το κείμενο που διάβασες.. Διαγραφή, δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή.. αναδημοσίευσέ το...Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shay day!"
Κάνε το σωστό, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός.....
και, χαμογέλα!!! ...μας παρακολουθούν παιδιά.
Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008
Είμαστε πνευματικά όντα;
Το ερώτημα που πολλοί άνθρωποι υπέβαλαν κάποια στιγμή στον εαυτό τους είναι: «Ποιος είμαι;». Είμαστε κάτι περισσότερο από γιος ή κόρη, αδερφός ή αδερφή, πατέρας ή μητέρα; Είμαστε κάτι περισσότερο από σπουδαστής, φοιτητής, ή εργαζόμενος; Είμαστε κάτι περισσότερο από επάγγελμα ή τις ιδιότητές μας; Είμαστε πνευματικά όντα.
Παρατηρούμε μόνο προς τα έξω και σχεδόν κανένας μας δεν έχει σκεφτεί πως λειτουργούμε εσωτερικά. Κοιταζόμαστε στον καθρέφτη κάθε εικοσιτετράωρο και δεν σκαφτόμαστε τι είναι αυτό που βλέπουμε. Δεν αναρωτιόμαστε γιατί κοιτάξαμε…
Αναρωτηθήκατε ποτέ
4 Τι σχέση έχουμε με τη Γη;
4 Τι σχέση έχουμε με τον Γαλαξία μας;
4 Τι σχέση έχουμε με το Σύμπαν;
Όσοι γνωρίζουμε ότι ζούμε σε έναν Υλικό κόσμο που ονομάζεται ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ. Πέρα όμως από του, καθένας ζει στον δικό του οικογενειακό υλικό κόσμο και βέβαια πού βρίσκεται ο Συμπαντικός κόσμος κανείς δεν ξέρει…
Ο Σωκράτης αναγνώριζε στον εαυτό του μια μόνο γνώση, ότι δηλαδή δε γνώριζε τίποτε. Η θέση του αυτή βρίσκεται ση φράση: «εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Πράγματι, όσο προχωρεί κάποιος στη γνώση, τόσο αντιλαμβάνεται το μέγεθος της άγνοιάς του, σε τέτοιο σημείο, ώστε συνειδητοποιεί ότι αυτά που γνωρίζει να είναι ένα ολοστρόγγυλο μηδέν σε σύγκριση με όσα αγνοεί.
Η Αυτογνωσία είναι αρετή, που την αξία της τονίζουν όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι, φιλόσοφοι και στοχαστές.
Ο Βιβλικός Στίχος [Κορινθ. Α’ 12:27] μας λέει: «Σεις είστε σώμα του Χριστού, και ο καθένας είναι μέλος του σώματος». Οι διδασκαλίες του Χριστού μας λένε ότι «ο Θεός είναι Ένας», όμως Εκείνος εργάζεται μέσα από τρείς όψεις: το Άγιο Πνεύμα, τον Υιό και τον Πατέρα.
Μια πνευματική αφύπνιση εμφανίζεται όταν αποκτήσουμε επίγνωση πως το οτιδήποτε υπάρχει, είναι στην πραγματικότητα ένα. Ο Ιησούς εξέφρασε αυτή την επίγνωση όταν είπε, «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα» [Ιωαν. 10:30]. Και εμείς μπορούμε να βιώσουμε μια τέτοια αφύπνιση ακολουθώντας καθημερινά το πρότυπο αγάπης του Χριστού.
Όταν λοιπόν βλέπουμε την αγνότητα στους άλλους, βλέπουμε την αγνότητα του Θεού μέσα σ’ αυτούς και στον εαυτό μας – ένα σημάδι ότι έχουμε παραδώσει τον εγωισμό μας [προς Τίτο 1:15]. Κατανοούμε και τα τρία επίπεδα της ύπαρξής μας μόνο όταν εγκαταλείψουμε τον εγωισμό, το μόνο εμπόδιο που παρακωλύει την αυτό-επίγνωση.
Το τι είμαστε τώρα είναι το αποτέλεσμα αυτού που έχουνε σκεφτεί και έχουμε πράξει διαμέσου των αιώνων. Σε οτιδήποτε έχουμε εστιάσει την προσοχή μας, οτιδήποτε έχουνε δημιουργήσει, πρέπει να το συναντήσουμε μέχρι να το μεταστοιχειώσουμε στα άγια των Αγίων.
Η κατεύθυνση που επιλέγουνε τώρα θα είναι αυτή που θ’ ακολουθήσουμε αργότερα – ακόμη και μετά τον θάνατο. Αυτό είναι που εννοεί η Βίβλος όταν δηλώνει, «…αν ένα δέντρο πέσει προς τον Νότο ή προς τον Βορρά, στον τόπο όπου πέσει το δέντρο, εκεί θα μείνει» [Εκκλησιαστής 11:3].
Η γήινη εμπειρία παρέχει ευκαιρίες για ανακατεύθυνση της ζωής μας, μας παρέχει μια ευκαιρία για να αφυπνίσουμε ην επίγνωση της ενότητας μας με τον Θεό. Το δώρο του Θεού σε κάθε ψυχή είναι να γνωρίσει τον εαυτό της, να γίνει ο εαυτός της, καθώς και ένα με τον Θεό.
[Ο Κοσμοκαλόγηρος] Φώτου Νικόλαος
Παρατηρούμε μόνο προς τα έξω και σχεδόν κανένας μας δεν έχει σκεφτεί πως λειτουργούμε εσωτερικά. Κοιταζόμαστε στον καθρέφτη κάθε εικοσιτετράωρο και δεν σκαφτόμαστε τι είναι αυτό που βλέπουμε. Δεν αναρωτιόμαστε γιατί κοιτάξαμε…
Αναρωτηθήκατε ποτέ
4 Τι σχέση έχουμε με τη Γη;
4 Τι σχέση έχουμε με τον Γαλαξία μας;
4 Τι σχέση έχουμε με το Σύμπαν;
Όσοι γνωρίζουμε ότι ζούμε σε έναν Υλικό κόσμο που ονομάζεται ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ. Πέρα όμως από του, καθένας ζει στον δικό του οικογενειακό υλικό κόσμο και βέβαια πού βρίσκεται ο Συμπαντικός κόσμος κανείς δεν ξέρει…
Ο Σωκράτης αναγνώριζε στον εαυτό του μια μόνο γνώση, ότι δηλαδή δε γνώριζε τίποτε. Η θέση του αυτή βρίσκεται ση φράση: «εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Πράγματι, όσο προχωρεί κάποιος στη γνώση, τόσο αντιλαμβάνεται το μέγεθος της άγνοιάς του, σε τέτοιο σημείο, ώστε συνειδητοποιεί ότι αυτά που γνωρίζει να είναι ένα ολοστρόγγυλο μηδέν σε σύγκριση με όσα αγνοεί.
Η Αυτογνωσία είναι αρετή, που την αξία της τονίζουν όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι, φιλόσοφοι και στοχαστές.
Ο Βιβλικός Στίχος [Κορινθ. Α’ 12:27] μας λέει: «Σεις είστε σώμα του Χριστού, και ο καθένας είναι μέλος του σώματος». Οι διδασκαλίες του Χριστού μας λένε ότι «ο Θεός είναι Ένας», όμως Εκείνος εργάζεται μέσα από τρείς όψεις: το Άγιο Πνεύμα, τον Υιό και τον Πατέρα.
Μια πνευματική αφύπνιση εμφανίζεται όταν αποκτήσουμε επίγνωση πως το οτιδήποτε υπάρχει, είναι στην πραγματικότητα ένα. Ο Ιησούς εξέφρασε αυτή την επίγνωση όταν είπε, «εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα» [Ιωαν. 10:30]. Και εμείς μπορούμε να βιώσουμε μια τέτοια αφύπνιση ακολουθώντας καθημερινά το πρότυπο αγάπης του Χριστού.
Όταν λοιπόν βλέπουμε την αγνότητα στους άλλους, βλέπουμε την αγνότητα του Θεού μέσα σ’ αυτούς και στον εαυτό μας – ένα σημάδι ότι έχουμε παραδώσει τον εγωισμό μας [προς Τίτο 1:15]. Κατανοούμε και τα τρία επίπεδα της ύπαρξής μας μόνο όταν εγκαταλείψουμε τον εγωισμό, το μόνο εμπόδιο που παρακωλύει την αυτό-επίγνωση.
Το τι είμαστε τώρα είναι το αποτέλεσμα αυτού που έχουνε σκεφτεί και έχουμε πράξει διαμέσου των αιώνων. Σε οτιδήποτε έχουμε εστιάσει την προσοχή μας, οτιδήποτε έχουνε δημιουργήσει, πρέπει να το συναντήσουμε μέχρι να το μεταστοιχειώσουμε στα άγια των Αγίων.
Η κατεύθυνση που επιλέγουνε τώρα θα είναι αυτή που θ’ ακολουθήσουμε αργότερα – ακόμη και μετά τον θάνατο. Αυτό είναι που εννοεί η Βίβλος όταν δηλώνει, «…αν ένα δέντρο πέσει προς τον Νότο ή προς τον Βορρά, στον τόπο όπου πέσει το δέντρο, εκεί θα μείνει» [Εκκλησιαστής 11:3].
Η γήινη εμπειρία παρέχει ευκαιρίες για ανακατεύθυνση της ζωής μας, μας παρέχει μια ευκαιρία για να αφυπνίσουμε ην επίγνωση της ενότητας μας με τον Θεό. Το δώρο του Θεού σε κάθε ψυχή είναι να γνωρίσει τον εαυτό της, να γίνει ο εαυτός της, καθώς και ένα με τον Θεό.
[Ο Κοσμοκαλόγηρος] Φώτου Νικόλαος
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008
ΦΟΒΟΣ
[ Πώς να τον ελέγχουμε όλοι ]
Ο Φόβος οφείλεται στην αίσθηση ότι δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε μια συγκεκριμένη κατάσταση.
Βλέπετε μια νοητική εικόνα του εαυτού σας σε κάποια επικίνδυνη θέση, στριμωγμένο οικονομικά, ή τρομερά άρρωστο, ή να αισθάνεται αμηχανία με τη σκέψη ότι θα συναντηθεί με κάποια άτομα και, φυσικά, τα πράγματα που φοβάστε τελικά θα συμβούν.
Η εμπειρία σας αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία,
την αλάνθαστη λειτουργία του Νόμου της Έλξης.
Από τη στιγμή που θα μπει σε λειτουργία αυτός ο Νόμος,
καμιά υλική δύναμη δεν μπορεί να σταθεί στο δρόμο του.
Η μεγαλύτερη προστασία σας είναι η νοητική σας στάση.
Αν απεικονίζετε να συμβαίνουν αρνητικά πράγματα στον
άντρα ή στη γυναίκα σας ή στα αγαπημένα σας πρόσωπα,
σταματήστε αμέσως αυτές τις νοητικές εικόνες.
Μην ξεχνάτε: τα πάντα συμβαίνουν πρώτα στο νου του
ανθρώπου και μετά συμβαίνουν στον εξωτερικό κόσμο.
Δεν έχει γεννηθεί ποτέ άνθρωπος που να μην έχει γνωρίσει το συναίσθημα του φόβου.
Ο ώριμος νους, όμως, δεν είναι φτιαγμένος για να κυριαρχείται από ανεξέλεγκτα συναισθήματα, ούτε για να τον κυβερνά ο φόβος.
Και όμως οι περισσότεροι από εμάς, είμαστε υποδουλωμένοι σε κάποιο φόβο.
Ο Φόβος δείχνει μια έλλειψη ισορροπίας ανάμεσα στον εξωτερικό και τον εσώτερο εαυτό.
Τα συναισθήματα σας αρπάζουν τη συνειδητότητά σας, καταστρέφουν τη Θέλησή σας για δράση και σας κάνουν εύκολη λεία εκείνου ακριβώς που φοβάστε.
Ο Φόβος είναι πράγματι ένα από τα πιο μεγάλα εμπόδια που υπάρχει μέσα στον εσωτερικό εαυτό μας.
Είναι εμπόδιο τόσο σε προσωπικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο για τη γαλήνη, ειρήνη και ευτυχία.
Υπάρχουν χιλιάδες μορφές φόβου που ξεπερνούν τη φαντασία.
Πολλοί φοβούνται τα ζώα, έντομα ή πουλιά. Ακόμη και ανθρώπους φοβούνται μερικοί.
Πολλοί δεν ερωτεύονται για να μην πληγωθούν και πονέσουν.
Φοβούνται τα γηρατειά, την αρρώστια, το κρύο ή τη ζέστη.
Φόβος για το Θεό, για το θάνατο, για τα νεκροταφεία, για κεραυνούς, αεροπλάνα κ.λ.π.
Όταν φοβόμαστε παύει να λειτουργεί η λογική και η φαντασία δημιουργεί τα χειρότερα οράματα.
Το να ζεις με φόβο σημαίνει συχνές εκκρίσεις αδρεναλίνης και νευραδρεαλίνης που εξασθενεί το νευρικό σύστημα και επέρχεται σωρεία σωματικών και ψυχικών ασθενειών.
Πολλά ξεκινούν από το τι πιστεύουμε στο βάθος του εαυτού μας.
Όταν μια ατομική ψυχή είναι άφοβη, είναι ήρεμη και μπορεί να αντιμετωπίσει οτιδήποτε και δεν αφήνεται σε παράλογες ενέργειες.
Η Χαλάρωση βοηθά για τον περιορισμό της έντασης και ο φόβος υποχωρεί, ενώ η Προσευχή βοηθά να περάσουμε από την άγνοια και το σκοτάδι, στην αλήθεια και στην ειρήνη.
Όταν έχουμε πίστη στο Θεό και στον εαυτό μας, τότε έχουμε και το θάρρος να αντιμετωπίσουμε με δύναμη οποιαδήποτε κατάσταση.
Δεν είναι ο πραγματικός εαυτός που έχει το φόβο, αλλά ο νους, ο οποίος όταν ελέγχεται σωστά γίνεται ένα δυνατό εργαλείο στο χέρι μας.
Πολλές φορές μέσα από τη δοκιμασία του φόβου μπορεί να εκφράζεται το Θέλημα του Θεού, για περασμένες πράξεις, λέξεις, σκέψεις.
Ίσως να το βιώνουμε σαν χρέος, για να πάμε στο επόμενο βήμα στην πνευματική μας εξέλιξη.
Όταν σκεφτόμαστε ότι ο Θεός μας αγαπά όλους το ίδιο δε φοβόμαστε καμιά τιμωρία.
Ας μην αφήσουμε κανένα φόβο να μας οδηγήσει σε απεγνωσμένες λύσεις. Μπορεί να μην αντιμετωπίζουμε σωστά μερικά πράγματα.
Μπορούμε όμως να τα αφήσουμε με ασφάλεια στα χέρια του Θεού, ξέροντας ότι Εκείνος θα μας βοηθήσει στον κατάλληλο χρόνο.
Να θυμόμαστε πάντα την υπόσχεσή του « Ιδού Εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του αιώνα.» [ Ματθ. 28:20 ].
Όταν είμαστε μέσα στην παρουσία του όσοι φόβοι κι αν μας τυλίξουν οι σκέψεις μας ας τρέξουν σ’ Εκείνον.
Το φως της παρουσίας του θα διαλύσει τα σκοτάδια του φόβου.
Η ψυχή μας ας ζητήσει θάρρος από Εκείνον που άφοβα τελείως σήκωσε το σταυρό του για χάρη μας, για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τα πάντα.
Τότε θα οδηγηθούμε σε πνευματική αρμονία, τότε θα έχουμε αναδημιουργήσει έναν πνευματικό ομφάλιο λώρο που θα μας ενώνει με το δημιουργό μας.
( Ο Κοσμοκαλόγηρος ) Φώτου Νικόλαος 2008
Ο Φόβος οφείλεται στην αίσθηση ότι δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε μια συγκεκριμένη κατάσταση.
Βλέπετε μια νοητική εικόνα του εαυτού σας σε κάποια επικίνδυνη θέση, στριμωγμένο οικονομικά, ή τρομερά άρρωστο, ή να αισθάνεται αμηχανία με τη σκέψη ότι θα συναντηθεί με κάποια άτομα και, φυσικά, τα πράγματα που φοβάστε τελικά θα συμβούν.
Η εμπειρία σας αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία,
την αλάνθαστη λειτουργία του Νόμου της Έλξης.
Από τη στιγμή που θα μπει σε λειτουργία αυτός ο Νόμος,
καμιά υλική δύναμη δεν μπορεί να σταθεί στο δρόμο του.
Η μεγαλύτερη προστασία σας είναι η νοητική σας στάση.
Αν απεικονίζετε να συμβαίνουν αρνητικά πράγματα στον
άντρα ή στη γυναίκα σας ή στα αγαπημένα σας πρόσωπα,
σταματήστε αμέσως αυτές τις νοητικές εικόνες.
Μην ξεχνάτε: τα πάντα συμβαίνουν πρώτα στο νου του
ανθρώπου και μετά συμβαίνουν στον εξωτερικό κόσμο.
Δεν έχει γεννηθεί ποτέ άνθρωπος που να μην έχει γνωρίσει το συναίσθημα του φόβου.
Ο ώριμος νους, όμως, δεν είναι φτιαγμένος για να κυριαρχείται από ανεξέλεγκτα συναισθήματα, ούτε για να τον κυβερνά ο φόβος.
Και όμως οι περισσότεροι από εμάς, είμαστε υποδουλωμένοι σε κάποιο φόβο.
Ο Φόβος δείχνει μια έλλειψη ισορροπίας ανάμεσα στον εξωτερικό και τον εσώτερο εαυτό.
Τα συναισθήματα σας αρπάζουν τη συνειδητότητά σας, καταστρέφουν τη Θέλησή σας για δράση και σας κάνουν εύκολη λεία εκείνου ακριβώς που φοβάστε.
Ο Φόβος είναι πράγματι ένα από τα πιο μεγάλα εμπόδια που υπάρχει μέσα στον εσωτερικό εαυτό μας.
Είναι εμπόδιο τόσο σε προσωπικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο για τη γαλήνη, ειρήνη και ευτυχία.
Υπάρχουν χιλιάδες μορφές φόβου που ξεπερνούν τη φαντασία.
Πολλοί φοβούνται τα ζώα, έντομα ή πουλιά. Ακόμη και ανθρώπους φοβούνται μερικοί.
Πολλοί δεν ερωτεύονται για να μην πληγωθούν και πονέσουν.
Φοβούνται τα γηρατειά, την αρρώστια, το κρύο ή τη ζέστη.
Φόβος για το Θεό, για το θάνατο, για τα νεκροταφεία, για κεραυνούς, αεροπλάνα κ.λ.π.
Όταν φοβόμαστε παύει να λειτουργεί η λογική και η φαντασία δημιουργεί τα χειρότερα οράματα.
Το να ζεις με φόβο σημαίνει συχνές εκκρίσεις αδρεναλίνης και νευραδρεαλίνης που εξασθενεί το νευρικό σύστημα και επέρχεται σωρεία σωματικών και ψυχικών ασθενειών.
Πολλά ξεκινούν από το τι πιστεύουμε στο βάθος του εαυτού μας.
Όταν μια ατομική ψυχή είναι άφοβη, είναι ήρεμη και μπορεί να αντιμετωπίσει οτιδήποτε και δεν αφήνεται σε παράλογες ενέργειες.
Η Χαλάρωση βοηθά για τον περιορισμό της έντασης και ο φόβος υποχωρεί, ενώ η Προσευχή βοηθά να περάσουμε από την άγνοια και το σκοτάδι, στην αλήθεια και στην ειρήνη.
Όταν έχουμε πίστη στο Θεό και στον εαυτό μας, τότε έχουμε και το θάρρος να αντιμετωπίσουμε με δύναμη οποιαδήποτε κατάσταση.
Δεν είναι ο πραγματικός εαυτός που έχει το φόβο, αλλά ο νους, ο οποίος όταν ελέγχεται σωστά γίνεται ένα δυνατό εργαλείο στο χέρι μας.
Πολλές φορές μέσα από τη δοκιμασία του φόβου μπορεί να εκφράζεται το Θέλημα του Θεού, για περασμένες πράξεις, λέξεις, σκέψεις.
Ίσως να το βιώνουμε σαν χρέος, για να πάμε στο επόμενο βήμα στην πνευματική μας εξέλιξη.
Όταν σκεφτόμαστε ότι ο Θεός μας αγαπά όλους το ίδιο δε φοβόμαστε καμιά τιμωρία.
Ας μην αφήσουμε κανένα φόβο να μας οδηγήσει σε απεγνωσμένες λύσεις. Μπορεί να μην αντιμετωπίζουμε σωστά μερικά πράγματα.
Μπορούμε όμως να τα αφήσουμε με ασφάλεια στα χέρια του Θεού, ξέροντας ότι Εκείνος θα μας βοηθήσει στον κατάλληλο χρόνο.
Να θυμόμαστε πάντα την υπόσχεσή του « Ιδού Εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του αιώνα.» [ Ματθ. 28:20 ].
Όταν είμαστε μέσα στην παρουσία του όσοι φόβοι κι αν μας τυλίξουν οι σκέψεις μας ας τρέξουν σ’ Εκείνον.
Το φως της παρουσίας του θα διαλύσει τα σκοτάδια του φόβου.
Η ψυχή μας ας ζητήσει θάρρος από Εκείνον που άφοβα τελείως σήκωσε το σταυρό του για χάρη μας, για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τα πάντα.
Τότε θα οδηγηθούμε σε πνευματική αρμονία, τότε θα έχουμε αναδημιουργήσει έναν πνευματικό ομφάλιο λώρο που θα μας ενώνει με το δημιουργό μας.
( Ο Κοσμοκαλόγηρος ) Φώτου Νικόλαος 2008
Περίεργα....αλλά αληθινά
Ρέμπραντ: Ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους
Που υπήρξε ποτέ, τα τελευταία του χρόνια,
Τα πέρασε στη μοναξιά και την φτώχια και
πετάχτηκε στο δρόμο από τους χρεοφειλέτες
του.
Όμως, ένα από τα έργα του, (Ο Αριστοτέλης
Συλλογίζεται Τον Μπούστο Του Ομήρου),
Πουλήθηκε για 2,300,000 δολλάρια.
Ο Χίτλερ, του οποίου η δικτατορία ήταν εστιασμένη
πάνω σε μία ιδέα, την εξάπλωση της δύναμης του
Γερμανικού έθνους, δεν ήταν ούτε καν πολίτης
αυτής της χώρας. Ο Χίτλερ ήταν χορτοφάγος, δεν
έπινε, ούτε κάπνιζε΄ φορούσε γυαλιά στο γραφείο
του, αλλά ποτέ δεν είχε εμφανιστεί δημόσια με αυτά.
Η Ινσουλίνη που είναι αναγκαία, καθημερινά,
Προέρχεται από αρνιά, βόδια και γουρούνια.
Μερικοί διαβητικοί, χρειάζονται πάνω από 2,000
Μονάδες ινσουλίνης την ημέρα.
Για τον Εβραίο, η μελέτη είναι μεγάλη χαρά.
Όταν ένα νεαρό Εβραιόπουλο αρχίζει να
διαβάζει το «Τόρα» (Παλαιά Διαθήκη), μια
σταγόνα μέλι τοποθετείται στο επάνω μέρος
της σελίδας για να αποδείξει έτσι, ότι το
καθήκον του είναι μια μεγάλη χαρά.
Οι Καπνοδoxo-καθαριστές προσβάλλονται από
μια επαγγελματική ασθένεια, που είναι γνωστή
σαν ο «καρκίνος των καπνοδοχοκαθαριστών».
Θεραπεύεται μόνον με χειρουργική επέμβαση,
αλλά τους καθιστά ευνούχους.
Μην σπαταλάτε ενέργεια: Χαμογελάτε:
Χρειάζονται 17 μυς για να γελάσεις και
43 για να κατσουφιάσεις.
(Ο Κοσμοκαλόγηρος) Φώτου Νικόλαος 2008
Που υπήρξε ποτέ, τα τελευταία του χρόνια,
Τα πέρασε στη μοναξιά και την φτώχια και
πετάχτηκε στο δρόμο από τους χρεοφειλέτες
του.
Όμως, ένα από τα έργα του, (Ο Αριστοτέλης
Συλλογίζεται Τον Μπούστο Του Ομήρου),
Πουλήθηκε για 2,300,000 δολλάρια.
Ο Χίτλερ, του οποίου η δικτατορία ήταν εστιασμένη
πάνω σε μία ιδέα, την εξάπλωση της δύναμης του
Γερμανικού έθνους, δεν ήταν ούτε καν πολίτης
αυτής της χώρας. Ο Χίτλερ ήταν χορτοφάγος, δεν
έπινε, ούτε κάπνιζε΄ φορούσε γυαλιά στο γραφείο
του, αλλά ποτέ δεν είχε εμφανιστεί δημόσια με αυτά.
Η Ινσουλίνη που είναι αναγκαία, καθημερινά,
Προέρχεται από αρνιά, βόδια και γουρούνια.
Μερικοί διαβητικοί, χρειάζονται πάνω από 2,000
Μονάδες ινσουλίνης την ημέρα.
Για τον Εβραίο, η μελέτη είναι μεγάλη χαρά.
Όταν ένα νεαρό Εβραιόπουλο αρχίζει να
διαβάζει το «Τόρα» (Παλαιά Διαθήκη), μια
σταγόνα μέλι τοποθετείται στο επάνω μέρος
της σελίδας για να αποδείξει έτσι, ότι το
καθήκον του είναι μια μεγάλη χαρά.
Οι Καπνοδoxo-καθαριστές προσβάλλονται από
μια επαγγελματική ασθένεια, που είναι γνωστή
σαν ο «καρκίνος των καπνοδοχοκαθαριστών».
Θεραπεύεται μόνον με χειρουργική επέμβαση,
αλλά τους καθιστά ευνούχους.
Μην σπαταλάτε ενέργεια: Χαμογελάτε:
Χρειάζονται 17 μυς για να γελάσεις και
43 για να κατσουφιάσεις.
(Ο Κοσμοκαλόγηρος) Φώτου Νικόλαος 2008
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008
Ένας Σοφιστής
Ένας Σοφιστής ταξίδευσε στη Μίλητο της Μ. Ασίας να εξετάσει τον μεγάλο Σοφό με τα πιο παγιδευτικά θα λέγαμε ερωτήματα.
Ο Σοφός βέβαια του απαντούσε χωρίς ενδοιασμό και χωρίς καθυστέρηση.
1η ερώτηση: Τι είναι το πιο παλιό πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Ο ΘΕΟΣ, επειδή ΠΑΝΤΑ υπήρχε και ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει.
2η ερώτηση: Τι είναι το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Το Σύμπαν γιατί είναι το έργο του ΘΕΟΥ, γιατί κανείς δεν μπορεί να φτιάξει κάτι παρόμοιο.
3η ερώτηση: Τι είναι το μεγαλύτερο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Ο Χώρος, επειδή περιέχει τα πάντα που δημιούργησε ο ΘΕΟΣ.
4η ερώτηση: Τι είναι το πιο σταθερό πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Ρυτίδα, η οποία παραμένει ακόμα και όταν ο άνθρωπος έχει χάσει τα πάντα.
5η ερώτηση: Τι είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Αρετή, γιατί χωρίς αυτήν τίποτα καλό στον κόσμο δεν υπάρχει.
6η ερώτηση: Τι είναι το πιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Σκέψη, γιατί σε απειροελάχιστο χρόνο φτάνει στα άκρα του Σύμπαντος.
7η ερώτηση: Τι είναι το πιο δυνατό πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Ανάγκη, που κάνει τον άνθρωπο να αντιμετωπίζει τους κινδύνους της ζωής του.
8η ερώτηση: Τι είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Να δίνεις συμβουλές.
9η ερώτηση: Τι είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Να γνωρίσεις τον Εαυτό σου.
Έτσι απάντησε στα ερωτήματα αυτός ο Σοφός.
(Από τα αποφθέγματά μου)
«ΚΟΣΜΟΚΑΛΟΓΗΡΟΣ»
Ο Σοφός βέβαια του απαντούσε χωρίς ενδοιασμό και χωρίς καθυστέρηση.
1η ερώτηση: Τι είναι το πιο παλιό πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Ο ΘΕΟΣ, επειδή ΠΑΝΤΑ υπήρχε και ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει.
2η ερώτηση: Τι είναι το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Το Σύμπαν γιατί είναι το έργο του ΘΕΟΥ, γιατί κανείς δεν μπορεί να φτιάξει κάτι παρόμοιο.
3η ερώτηση: Τι είναι το μεγαλύτερο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Ο Χώρος, επειδή περιέχει τα πάντα που δημιούργησε ο ΘΕΟΣ.
4η ερώτηση: Τι είναι το πιο σταθερό πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Ρυτίδα, η οποία παραμένει ακόμα και όταν ο άνθρωπος έχει χάσει τα πάντα.
5η ερώτηση: Τι είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Αρετή, γιατί χωρίς αυτήν τίποτα καλό στον κόσμο δεν υπάρχει.
6η ερώτηση: Τι είναι το πιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Σκέψη, γιατί σε απειροελάχιστο χρόνο φτάνει στα άκρα του Σύμπαντος.
7η ερώτηση: Τι είναι το πιο δυνατό πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Η Ανάγκη, που κάνει τον άνθρωπο να αντιμετωπίζει τους κινδύνους της ζωής του.
8η ερώτηση: Τι είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Να δίνεις συμβουλές.
9η ερώτηση: Τι είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο;
Σοφός: Να γνωρίσεις τον Εαυτό σου.
Έτσι απάντησε στα ερωτήματα αυτός ο Σοφός.
(Από τα αποφθέγματά μου)
«ΚΟΣΜΟΚΑΛΟΓΗΡΟΣ»
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008
Μία ιστορία, ενδιαφέρουσα και για σκέψη....
Φαντάσου ότι υπάρχει μια τράπεζα, η οποία κάθε μέρα καταθέτει στον λογαριασμό σου το ποσό των 86.400 €.
• Αυτή η περίεργη τράπεζα, την ίδια στιγμή, δεν μεταφέρει τα λεφτά σου από τη μία μέρα στην άλλη: κάθε βράδυ σβήνει από το λογαριασμό αυτά που δεν έχεις ξοδέψει.
• Τι θα έκανες;...φαντάζομαι ότι θα έπαιρνες κάθε μέρα τα λεφτά που δεν ξόδεψες. Έτσι;
• Λοιπόν, ο καθένας από μας έχει αυτήν την τράπεζα:
• ……… το όνομά της είναι ΧΡΟΝΟΣ.
• Κάθε μέρα, αυτή η τράπεζα καταθέτει στον προσωπικό μας λογαριασμό 86.400 δευτερόλεπτα.
• Κάθε βράδυ αυτή η τράπεζα σβήνει από το λογαριασμό σου και θεωρεί χαμένη οποιαδήποτε ποσότητα του χρόνου την οποία δεν έχεις επενδύσει σε κάτι ωφέλιμο.
• Αυτή η τράπεζα δεν μεταφέρει λογαριασμούς από τη μια μέρα στην άλλη.
• Κάθε μέρα σου ανοίγει καινούριο λογαριασμό.
• Κάθε βράδυ σβήνει τις καταθέσεις της ημέρας.
• Αν δεν χρησιμοποιείς την κατάθεσή σου κατά τη διάρκεια της μέρας, εσύ είσαι αυτός που χάνει. Δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω.
• Δεν υπάρχουν χρωστούμενα για την αυριανή μέρα: πρέπει να ζεις το σήμερα με την σημερινή κατάθεση.
• Για αυτό, μια καλή συμβουλή είναι ότι πρέπει να επενδύσεις τον χρόνο σου με τέτοιο τρόπο ώστε να βρεις το καλύτερο στην υγεία, την ευτυχία και την επιτυχία.
• Το ρολόι συνεχίζει την πορεία του.............. χρησιμοποίησε το μέγιστο κάθε ημέρα.
• Για να καταλάβεις την αξία ενός χρόνου, ρώτα κάποιον μαθητή που επανέλαβε κάποια τάξη....
* Για να καταλάβεις την αξία ενός μήνα, ρώτα μία μητέρα που μόλις έχει γεννήσει....
• Για να καταλάβεις την αξία μιας εβδομάδας, ρώτα τον εκδότη ενός εβδομαδιαίου περιοδικού..
* Για να καταλάβεις την αξία μιας ώρας, ρώτα τους εραστές που περιμένουν για να συναντηθούν...
* Για να καταλάβεις την αξία ενός λεπτού, ρώτα έναν ταξιδιώτη που έχασε το τρένο...
* Για να καταλάβεις την αξία ενός δευτερολέπτου, ρώτα κάποιον που κόντεψε να πάθει ατύχημα...
• Για να καταλάβεις την αξία ενός δέκατου του δευτερολέπτου, ρώτα ένα αθλητή που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους ολυμπιακούς αγώνες...
• Φύλαξε κάθε στιγμή που ζεις και αυτός ο θησαυρός θα έχει μεγαλύτερη αξία αν το μοιράζεσαι με κάποιο σημαντικό άτομο, τόσο σημαντικό ώστε να του αφιερώσεις τον χρόνο σου... Και θυμήσου ότι ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.
«Αιθέριος» 10-06-2008
• Αυτή η περίεργη τράπεζα, την ίδια στιγμή, δεν μεταφέρει τα λεφτά σου από τη μία μέρα στην άλλη: κάθε βράδυ σβήνει από το λογαριασμό αυτά που δεν έχεις ξοδέψει.
• Τι θα έκανες;...φαντάζομαι ότι θα έπαιρνες κάθε μέρα τα λεφτά που δεν ξόδεψες. Έτσι;
• Λοιπόν, ο καθένας από μας έχει αυτήν την τράπεζα:
• ……… το όνομά της είναι ΧΡΟΝΟΣ.
• Κάθε μέρα, αυτή η τράπεζα καταθέτει στον προσωπικό μας λογαριασμό 86.400 δευτερόλεπτα.
• Κάθε βράδυ αυτή η τράπεζα σβήνει από το λογαριασμό σου και θεωρεί χαμένη οποιαδήποτε ποσότητα του χρόνου την οποία δεν έχεις επενδύσει σε κάτι ωφέλιμο.
• Αυτή η τράπεζα δεν μεταφέρει λογαριασμούς από τη μια μέρα στην άλλη.
• Κάθε μέρα σου ανοίγει καινούριο λογαριασμό.
• Κάθε βράδυ σβήνει τις καταθέσεις της ημέρας.
• Αν δεν χρησιμοποιείς την κατάθεσή σου κατά τη διάρκεια της μέρας, εσύ είσαι αυτός που χάνει. Δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω.
• Δεν υπάρχουν χρωστούμενα για την αυριανή μέρα: πρέπει να ζεις το σήμερα με την σημερινή κατάθεση.
• Για αυτό, μια καλή συμβουλή είναι ότι πρέπει να επενδύσεις τον χρόνο σου με τέτοιο τρόπο ώστε να βρεις το καλύτερο στην υγεία, την ευτυχία και την επιτυχία.
• Το ρολόι συνεχίζει την πορεία του.............. χρησιμοποίησε το μέγιστο κάθε ημέρα.
• Για να καταλάβεις την αξία ενός χρόνου, ρώτα κάποιον μαθητή που επανέλαβε κάποια τάξη....
* Για να καταλάβεις την αξία ενός μήνα, ρώτα μία μητέρα που μόλις έχει γεννήσει....
• Για να καταλάβεις την αξία μιας εβδομάδας, ρώτα τον εκδότη ενός εβδομαδιαίου περιοδικού..
* Για να καταλάβεις την αξία μιας ώρας, ρώτα τους εραστές που περιμένουν για να συναντηθούν...
* Για να καταλάβεις την αξία ενός λεπτού, ρώτα έναν ταξιδιώτη που έχασε το τρένο...
* Για να καταλάβεις την αξία ενός δευτερολέπτου, ρώτα κάποιον που κόντεψε να πάθει ατύχημα...
• Για να καταλάβεις την αξία ενός δέκατου του δευτερολέπτου, ρώτα ένα αθλητή που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους ολυμπιακούς αγώνες...
• Φύλαξε κάθε στιγμή που ζεις και αυτός ο θησαυρός θα έχει μεγαλύτερη αξία αν το μοιράζεσαι με κάποιο σημαντικό άτομο, τόσο σημαντικό ώστε να του αφιερώσεις τον χρόνο σου... Και θυμήσου ότι ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.
«Αιθέριος» 10-06-2008
Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008
Ο ΚΕΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ
Δύο άντρες πολύ σοßαρά άρρωστοι, ήταν ίδιο δωµάτιο ενός νοσοκοµείου. Στον έναν επιτρέπονταν να µένει καθιστός µία ώρα το απόγευµα γιατί τον ßοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύµονες.
Το κρεßάτι που ßρισκότανε ακριßώς δίπλα στο παράθυρο του δωµατίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να ßρίσκεται συνέχεια ξαπλωµένος σε ακινησία και ένας µεσότοιχος που ßρισκόταν µεταξύ των κρεßατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.
Οι άντρες κατέληξαν να µιλάν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους ,τις δουλειές τους ,την θητεία τους στον στρατό, ακόµα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευµα ο άντρας που του επιτρεπόταν να µένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έßλεπε από το παράθυρο του δωµατίου.
Ο άντρας που ßρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαßαίνει πως ζει γι' αυτές τις µοναδικές απογευµατινές ώρες που η άποψη του µεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώµατα του έξω κόσµου.
Το παράθυρο έßλεπε σε ένα πάρκο µε µια θαυµάσια λίµνη. Πάπιες και κύκνοι κολυµπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν µε µικρά µοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασµένα χέρι χέρι µέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώµατα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν µε χάρη επάνω στο έδαφος και µια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από µακριά.
Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όµορφες λεπτοµέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεßάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευµα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε µια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεßάτι δεν µπορούσε να ακούσει τον ήχο της µπάντας ,µπορούσε και µόνο µε τα µάτια του µυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωµα άρµατα και τα όµορφα διακοσµηµένα αυτοκίνητα και άλογα.
Οι µέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν µπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται µέσα του. Όσο και να εκτιµούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν µέσα το να ήταν αυτός ο οποίος θα µπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο . ¶ρχισε να αποστρέφεται στον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.
Ένα πρωινό σε µια επίσκεψη της νοσοκόµας στο δωµάτιο ßρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά µέσα στον ύπνο του. Λυπηµένα κάλεσε τους νοσοκόµους και αποµάκρυνε το πτώµα του.
Μετά από ένα χρονικό διάστηµα για να µην θεωρηθεί και απρέπεια ο άντρας ζήτησε να µετακινηθεί στο κρεßάτι που ßρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο .Εκείνη µε πολύ προθυµία τον µετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος . Σιγά-σιγά στηρίχθηκε µε πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει µια µατιά στον έξω κόσµο. Επιτέλους θα µπορούσε να δει τον έξω κόσµο και όλες τις δραστηριότητες του.
Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος !
Κάλεσε την νοσοκόµα και την ρώτησε: πως µπορούσε ο συγκάτοικος µου να ßλέπει όλα αυτά που µου περίγραψε; Πως µπορούσε να µου µιλάει για τόσο οµορφιά και µε τόσες λεπτοµέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και ßρώµικος τοίχος;
Και η νοσοκόµα του απάντησε : Ω θεέ µου........δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός ;
Δεν µπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει.
Το κρεßάτι που ßρισκότανε ακριßώς δίπλα στο παράθυρο του δωµατίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να ßρίσκεται συνέχεια ξαπλωµένος σε ακινησία και ένας µεσότοιχος που ßρισκόταν µεταξύ των κρεßατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.
Οι άντρες κατέληξαν να µιλάν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους ,τις δουλειές τους ,την θητεία τους στον στρατό, ακόµα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευµα ο άντρας που του επιτρεπόταν να µένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έßλεπε από το παράθυρο του δωµατίου.
Ο άντρας που ßρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαßαίνει πως ζει γι' αυτές τις µοναδικές απογευµατινές ώρες που η άποψη του µεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώµατα του έξω κόσµου.
Το παράθυρο έßλεπε σε ένα πάρκο µε µια θαυµάσια λίµνη. Πάπιες και κύκνοι κολυµπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν µε µικρά µοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασµένα χέρι χέρι µέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώµατα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν µε χάρη επάνω στο έδαφος και µια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από µακριά.
Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όµορφες λεπτοµέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεßάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευµα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε µια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεßάτι δεν µπορούσε να ακούσει τον ήχο της µπάντας ,µπορούσε και µόνο µε τα µάτια του µυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωµα άρµατα και τα όµορφα διακοσµηµένα αυτοκίνητα και άλογα.
Οι µέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν µπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται µέσα του. Όσο και να εκτιµούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν µέσα το να ήταν αυτός ο οποίος θα µπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο . ¶ρχισε να αποστρέφεται στον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.
Ένα πρωινό σε µια επίσκεψη της νοσοκόµας στο δωµάτιο ßρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά µέσα στον ύπνο του. Λυπηµένα κάλεσε τους νοσοκόµους και αποµάκρυνε το πτώµα του.
Μετά από ένα χρονικό διάστηµα για να µην θεωρηθεί και απρέπεια ο άντρας ζήτησε να µετακινηθεί στο κρεßάτι που ßρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο .Εκείνη µε πολύ προθυµία τον µετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος . Σιγά-σιγά στηρίχθηκε µε πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει µια µατιά στον έξω κόσµο. Επιτέλους θα µπορούσε να δει τον έξω κόσµο και όλες τις δραστηριότητες του.
Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος !
Κάλεσε την νοσοκόµα και την ρώτησε: πως µπορούσε ο συγκάτοικος µου να ßλέπει όλα αυτά που µου περίγραψε; Πως µπορούσε να µου µιλάει για τόσο οµορφιά και µε τόσες λεπτοµέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και ßρώµικος τοίχος;
Και η νοσοκόµα του απάντησε : Ω θεέ µου........δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός ;
Δεν µπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει.
Σοφά λόγια
Πυθαγόρας: Φίλοι μου, αποφεύγετε να γεμίζετε το σώμα σας με βρώμικες τροφές. Υπάρχουν εκτάσεις σιταριού, τόσα πολλά μήλα που τσακίζουν τα κλαδιά των δέντρων, σταφύλια που γεμίζουν τους αμπελώνες, γευστικά χόρτα και λαχανικά για μαγείρεμα. Υπάρχει το γάλα και το μέλι με το άρωμα του θυμαριού. Η γη προσφέρει μια μεγάλη ποσότητα πλούτου, καθαρά στοιχεία που δεν προξενούν το χύσιμο του αίματος, ούτε τον θάνατο. Μόνο τα ζώα ικανοποιούν την πείνα τους με το κρέας, και όχι όλα: πράγματι τα άλογα, τα βόδια και τα πρόβατα βρίσκουν τροφή στη γη. Όσο ο άνθρωπος θα συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας κατώτερων όντων, δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία ή ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι θα κατασφάζουν ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπέρνει το σπόρο του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη.
Πλούταρχος: Πως μπορείτε να σκοτώνετε και να τρώτε ένα ήμερο, ανυπεράσπιστο ζώο, που πριν από λίγο έβλεπε, περπατούσε, ζούσε; Αφού είστε χορτάτοι, ποια μανία σας σπρώχνει να σκοτώνετε; Αν πιστεύετε ότι η φύση σας έπλασε να τρώτε τα άλλα ζώα, τότε σκοτώστε εσείς οι ίδιοι τα θυματά σας. Πνίξτε τα με τα δόντια σας! Όμως ανατριχιάζετε με όλα αυτά… Γι αυτό βάζετε άλλους να διαπράξουν τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα…!
Αναρωτιέστε γιατί ο Πυθαγόρας δεν έτρωγε κρέας; Εγώ προσωπικά αναρωτιέμαι για ποιο λόγο και με τι καρδιά, ο πρώτος άνθρωπος πλησίασε το στόμα του στο πηγμένο αίμα και τα χείλια του σε ένα νεκρό πλάσμα. Πως έβαλε στο τραπέζι του πτώματα ζώων και ονόμασε φαγητό και τροφή τα πλάσματα που λίγο πριν μούγκριζαν και βέλαζαν, κινούνταν γεμάτα ζωή.
Πως δέχτηκε την θέα της σφαγής, τον κομμένο λαιμό, το γδαρμένο δέρμα, τις σπασμένες αρθρώσεις. Σκεφτείτε την άσχημη μυρωδιά… Πως έγινε να μην ανατριχιάσει όταν ήρθε σε επαφή με τα κομμάτια άλλων όντων και ρούφηξε το ζουμί και τον ορό από τις πληγές τους…! Ο άνθρωπος δεν τρέφεται με λιοντάρια και λύκους για να επιζήσει…, αντίθετα, σκοτώνει πλάσματα ακίνδυνα, εξημερωμένα, που δεν έχουν κεντριά και μυτερά δόντια. Για ένα κομμάτι κρέας, ο άνθρωπος τους αφαιρεί τον ήλιο, το φως, την διάρκεια της ζωής που δικαιούνται όταν γεννιούνται.
Αν πιστεύετε πως η φύση σας προορίζει για τέτοιου είδους διατροφή, γιατί δεν σκοτώνετε μόνοι σας αυτό που θέλετε να φάτε; Αλλά κάντε το με τις δικές σας δυνάμεις, χωρίς ρόπαλο, χωρίς σφυριά ή άλλα όπλα. Θα έρθει η εποχή που οι άνθρωποι, όπως και εγώ, θα κοιτάζουν τη δολοφονία των ζώων, όπως τώρα κοιτάνε τη δολοφονία των ανθρώπων Λεονάρντο ντα Βίντσι Αυτός που δεν σέβεται τη ζωή, δεν αξίζει να ζει Λεονάρντο ντα Βίντσι Ο άνθρωπος ακόμα διανύει την προϊστορία του Κάρλ Μάρξ Έως ότου συνειδητοποιήσουμε τη βαθιά συγγένειά μας με τα υπόλοιπα θνητά όντα που μοιράζονται μαζί μας τον ήλιο και τη σκιά της ζωής πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, δεν υπάρχει ελπίδα για κανένα είδος, δεν υπάρχει ελπίδα για το περιβάλλον, δεν υπάρχει ελπίδα για μας Jon Wynne Tyson Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρʼ όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα σε σχέση με τα ζώα. Mark Twain, What Is Man, 1906
Η αγάπη για όλα τα πλάσματα είναι η πιο ευγενική πτυχή της ανθρώπινης ψυχής Κάρολος Δαρβίνος Το μεγαλείο ενός έθνους και η πρόοδος στις ηθικές αξίες κρίνεται από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα Μαχάτμα Γκάντι Αν π.χ. τα σφαγεία είχαν τζάμια αντί τοίχους, όλοι θα ήταν φυτοφάγοι Γνωμικό των Χορτοφάγων Όσο υπάρχουν σφαγεία ζώων, τόσο θα αλληλοσφαζόμαστε και εμείς οι άνθρωποι Κωνσταντίνος Παπανικόλας Το Άουσβιτς ξεκινά κάθε φορά που κάποιος κοιτά ένα σφαγείο και σκέφτεται: είναι απλά ζώα Θεοντόρ Αντόρνο
Τα ζώα του κόσμου υπάρχουν για τους δικούς τους λόγους. Δεν φτιάχτηκαν για τους ανθρώπους, όπως οι μαύροι άνθρωποι δεν φτιάχτηκαν για τους λευκούς ή οι γυναίκες για τους άνδρες Alice Walker Εάν από κάποιο θαύμα η γη επιβιώσει από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα και αρχίσουμε από την αρχή, μόνο η δικαιοσύνη προς κάθε ον θα σώσει την ανθρωπότητα Alice Walker Αλμπερτ Αϊνστάιν: Τίποτα δεν θα ωφελήσει περισσότερο την ανθρώπινη υγεία και θα αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης της ζωής στη Γη, όσο η μετάβαση μας σε μια χορτοφαγική διατροφή Λίγοι είναι αυτοί που βλέπουν με τα μάτια τους και νιώθουν με τη δική τους καρδιά
Η ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της βίας, μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την κατανόηση Είμαι απόλυτα σίγουρος πως η ανθρώπινη φυλή, που αναπτύσσεται σταδιακά, θα σταματήσει σε κάποιο σημείο να τρέφεται με κρέας Thoreau Μην κάνεις στους άλλους αυτό, που δεν θέλεις να κάνουν σ΄ εσένα Άγνωστος Όποιος σκοτώσει μια αγελάδα, αμαρτάνει σα να έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο Ησαΐα (66.3) Να μην φας κρέας με τη ζωή μέσα του, με το αίμα του… , γιατί θα ζητήσω το αίμα της δικής σου ζωής Γένεση ( 9.4) Λέει ο Κύριος:
«Προσφέρατε σε θυσία τόσα πρόβατα και βοοειδή, μα δεν Μου δίνει ευχαρίστηση το αίμα των δαμαλιών, των προβάτων και των κατσικιών. Όταν εσείς σηκώνετε τα χέρια, Εγώ παίρνω τα μάτια από πάνω σας και όταν προσεύχεστε δεν σας ακούω, γιατί τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα» Ησαΐας (1.5) Ου φονεύσει
Μια από τις Δέκα Εντολές Συμπεριφερόμαστε όπως οι λύκοι, όπως οι τίγρεις… κι ακόμη χειρότερα, γιατί η φύση κανόνισε για τα ζώα να τρέφονται με αυτόν τον τρόπο, μα εμείς που με την χάρη Του, έχουμε την ικανότητα του λόγου και την αίσθηση της δικαιοσύνης, γίναμε χειρότεροι από άγρια θηρία Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος H κρεατοφαγία είναι απλά ανήθικη, επειδή συνεπάγεται μια πράξη, που αντιτίθεται στα συναισθήματα της ηθικής, την πράξη του σκοτώματος.
Όταν ένας σκοτώνει, εξοντώνει μέσα του τις υψηλότερες πνευματικές ικανότητες - την αγάπη και την συμπάθεια για τις άλλες ζωντανές οντότητες και όταν καταπατά τα συναισθήματά του, γίνεται σκληρός Λέων Τολστόι Μόλις δείπνησες και όσο προσεκτικά και αν είναι κρυμμένο το σφαγείο στην χαριτωμένη απόσταση μιλίων, υπάρχει συνενοχή (είσαι συνένοχος) Ραλφ Γουάλντο Έμερσον Τζώρτζ Μπέρναρντ Σω - θεατρικός συγγραφέας και κριτικός: Τα ζώα είναι φίλοι μου…. και δεν τρώω τους φίλους μου
Όταν εμείς οι ίδιοι γινόμαστε οι ζωντανοί τάφοι δολοφονημένων ζώων, πως περιμένουμε ιδανικές συνθήκες στη γη; Το χειρότερο αμάρτημα απέναντι στα άλλα πλάσματα γύρο μας δεν είναι το μίσος, αλλά η αδιαφορία προς αυτά.
Αυτή είναι η ουσία της απανθρωπιάς Τις Κυριακές προσευχόμαστε να μας φωτίσει ο Κύριος, να οδηγήσει τα βήματά μας στο σωστό μονοπάτι. Είμαστε κουρασμένοι από τους πολέμους, δε θέλουμε να πολεμήσουμε, αλλά χορταίνουμε με θάνατο.
Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ
Πλούταρχος: Πως μπορείτε να σκοτώνετε και να τρώτε ένα ήμερο, ανυπεράσπιστο ζώο, που πριν από λίγο έβλεπε, περπατούσε, ζούσε; Αφού είστε χορτάτοι, ποια μανία σας σπρώχνει να σκοτώνετε; Αν πιστεύετε ότι η φύση σας έπλασε να τρώτε τα άλλα ζώα, τότε σκοτώστε εσείς οι ίδιοι τα θυματά σας. Πνίξτε τα με τα δόντια σας! Όμως ανατριχιάζετε με όλα αυτά… Γι αυτό βάζετε άλλους να διαπράξουν τα αποτρόπαια αυτά εγκλήματα…!
Αναρωτιέστε γιατί ο Πυθαγόρας δεν έτρωγε κρέας; Εγώ προσωπικά αναρωτιέμαι για ποιο λόγο και με τι καρδιά, ο πρώτος άνθρωπος πλησίασε το στόμα του στο πηγμένο αίμα και τα χείλια του σε ένα νεκρό πλάσμα. Πως έβαλε στο τραπέζι του πτώματα ζώων και ονόμασε φαγητό και τροφή τα πλάσματα που λίγο πριν μούγκριζαν και βέλαζαν, κινούνταν γεμάτα ζωή.
Πως δέχτηκε την θέα της σφαγής, τον κομμένο λαιμό, το γδαρμένο δέρμα, τις σπασμένες αρθρώσεις. Σκεφτείτε την άσχημη μυρωδιά… Πως έγινε να μην ανατριχιάσει όταν ήρθε σε επαφή με τα κομμάτια άλλων όντων και ρούφηξε το ζουμί και τον ορό από τις πληγές τους…! Ο άνθρωπος δεν τρέφεται με λιοντάρια και λύκους για να επιζήσει…, αντίθετα, σκοτώνει πλάσματα ακίνδυνα, εξημερωμένα, που δεν έχουν κεντριά και μυτερά δόντια. Για ένα κομμάτι κρέας, ο άνθρωπος τους αφαιρεί τον ήλιο, το φως, την διάρκεια της ζωής που δικαιούνται όταν γεννιούνται.
Αν πιστεύετε πως η φύση σας προορίζει για τέτοιου είδους διατροφή, γιατί δεν σκοτώνετε μόνοι σας αυτό που θέλετε να φάτε; Αλλά κάντε το με τις δικές σας δυνάμεις, χωρίς ρόπαλο, χωρίς σφυριά ή άλλα όπλα. Θα έρθει η εποχή που οι άνθρωποι, όπως και εγώ, θα κοιτάζουν τη δολοφονία των ζώων, όπως τώρα κοιτάνε τη δολοφονία των ανθρώπων Λεονάρντο ντα Βίντσι Αυτός που δεν σέβεται τη ζωή, δεν αξίζει να ζει Λεονάρντο ντα Βίντσι Ο άνθρωπος ακόμα διανύει την προϊστορία του Κάρλ Μάρξ Έως ότου συνειδητοποιήσουμε τη βαθιά συγγένειά μας με τα υπόλοιπα θνητά όντα που μοιράζονται μαζί μας τον ήλιο και τη σκιά της ζωής πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, δεν υπάρχει ελπίδα για κανένα είδος, δεν υπάρχει ελπίδα για το περιβάλλον, δεν υπάρχει ελπίδα για μας Jon Wynne Tyson Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το καλό και το κακό, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρʼ όλα αυτά, κάνει το κακό, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα σε σχέση με τα ζώα. Mark Twain, What Is Man, 1906
Η αγάπη για όλα τα πλάσματα είναι η πιο ευγενική πτυχή της ανθρώπινης ψυχής Κάρολος Δαρβίνος Το μεγαλείο ενός έθνους και η πρόοδος στις ηθικές αξίες κρίνεται από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα Μαχάτμα Γκάντι Αν π.χ. τα σφαγεία είχαν τζάμια αντί τοίχους, όλοι θα ήταν φυτοφάγοι Γνωμικό των Χορτοφάγων Όσο υπάρχουν σφαγεία ζώων, τόσο θα αλληλοσφαζόμαστε και εμείς οι άνθρωποι Κωνσταντίνος Παπανικόλας Το Άουσβιτς ξεκινά κάθε φορά που κάποιος κοιτά ένα σφαγείο και σκέφτεται: είναι απλά ζώα Θεοντόρ Αντόρνο
Τα ζώα του κόσμου υπάρχουν για τους δικούς τους λόγους. Δεν φτιάχτηκαν για τους ανθρώπους, όπως οι μαύροι άνθρωποι δεν φτιάχτηκαν για τους λευκούς ή οι γυναίκες για τους άνδρες Alice Walker Εάν από κάποιο θαύμα η γη επιβιώσει από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα και αρχίσουμε από την αρχή, μόνο η δικαιοσύνη προς κάθε ον θα σώσει την ανθρωπότητα Alice Walker Αλμπερτ Αϊνστάιν: Τίποτα δεν θα ωφελήσει περισσότερο την ανθρώπινη υγεία και θα αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης της ζωής στη Γη, όσο η μετάβαση μας σε μια χορτοφαγική διατροφή Λίγοι είναι αυτοί που βλέπουν με τα μάτια τους και νιώθουν με τη δική τους καρδιά
Η ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της βίας, μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την κατανόηση Είμαι απόλυτα σίγουρος πως η ανθρώπινη φυλή, που αναπτύσσεται σταδιακά, θα σταματήσει σε κάποιο σημείο να τρέφεται με κρέας Thoreau Μην κάνεις στους άλλους αυτό, που δεν θέλεις να κάνουν σ΄ εσένα Άγνωστος Όποιος σκοτώσει μια αγελάδα, αμαρτάνει σα να έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο Ησαΐα (66.3) Να μην φας κρέας με τη ζωή μέσα του, με το αίμα του… , γιατί θα ζητήσω το αίμα της δικής σου ζωής Γένεση ( 9.4) Λέει ο Κύριος:
«Προσφέρατε σε θυσία τόσα πρόβατα και βοοειδή, μα δεν Μου δίνει ευχαρίστηση το αίμα των δαμαλιών, των προβάτων και των κατσικιών. Όταν εσείς σηκώνετε τα χέρια, Εγώ παίρνω τα μάτια από πάνω σας και όταν προσεύχεστε δεν σας ακούω, γιατί τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα» Ησαΐας (1.5) Ου φονεύσει
Μια από τις Δέκα Εντολές Συμπεριφερόμαστε όπως οι λύκοι, όπως οι τίγρεις… κι ακόμη χειρότερα, γιατί η φύση κανόνισε για τα ζώα να τρέφονται με αυτόν τον τρόπο, μα εμείς που με την χάρη Του, έχουμε την ικανότητα του λόγου και την αίσθηση της δικαιοσύνης, γίναμε χειρότεροι από άγρια θηρία Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος H κρεατοφαγία είναι απλά ανήθικη, επειδή συνεπάγεται μια πράξη, που αντιτίθεται στα συναισθήματα της ηθικής, την πράξη του σκοτώματος.
Όταν ένας σκοτώνει, εξοντώνει μέσα του τις υψηλότερες πνευματικές ικανότητες - την αγάπη και την συμπάθεια για τις άλλες ζωντανές οντότητες και όταν καταπατά τα συναισθήματά του, γίνεται σκληρός Λέων Τολστόι Μόλις δείπνησες και όσο προσεκτικά και αν είναι κρυμμένο το σφαγείο στην χαριτωμένη απόσταση μιλίων, υπάρχει συνενοχή (είσαι συνένοχος) Ραλφ Γουάλντο Έμερσον Τζώρτζ Μπέρναρντ Σω - θεατρικός συγγραφέας και κριτικός: Τα ζώα είναι φίλοι μου…. και δεν τρώω τους φίλους μου
Όταν εμείς οι ίδιοι γινόμαστε οι ζωντανοί τάφοι δολοφονημένων ζώων, πως περιμένουμε ιδανικές συνθήκες στη γη; Το χειρότερο αμάρτημα απέναντι στα άλλα πλάσματα γύρο μας δεν είναι το μίσος, αλλά η αδιαφορία προς αυτά.
Αυτή είναι η ουσία της απανθρωπιάς Τις Κυριακές προσευχόμαστε να μας φωτίσει ο Κύριος, να οδηγήσει τα βήματά μας στο σωστό μονοπάτι. Είμαστε κουρασμένοι από τους πολέμους, δε θέλουμε να πολεμήσουμε, αλλά χορταίνουμε με θάνατο.
Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ
Ένας άθεος καθηγητής και ο Θεός και ο πιστός φοιτητής.
Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά µε έναν φοιτητή του, για την σχέση µεταξύ επιστήµης και πίστης στον Θεό.Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;Φοιτητής: Βεßαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναµος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός µου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εµάς θα προσπαθούσαν να ßοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτ.: ..Καθ.: Δεν µπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουµε µικρέ µου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάßολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δηµιούργησε τον διάßολο;
Φοιτ.: Ο...Θεός...
Καθ.: Σωστά. Πες µου παιδί µου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσµο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό ßρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα όντα, σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δηµιούργησε το κακό;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήµια; Όλα αυτά τα τροµερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσµο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δηµιούργησε;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Η επιστήµη λέει ότι χρησιµοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιßάλλον γύρω σου και να προσαρµόζεσαι σε αυτό. Πες µου παιδί µου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, µυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί µε κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ.: ..Όχι, κύριε. Φοßάµαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόµα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.Καθ.: Σύµφωνα µε εµπειρικό, ελεγχόµενο και µε δυνατότητα µελέτης των αποτελεσµάτων ενός φαινοµένου πρωτόκολλο, η επιστήµη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί µου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω µόνο την πίστη µου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόßληµα της επιστήµης.
Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονοµάζουµε θερµότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονοµάζουµε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις µεγάλη θερµότητα, ακόµα περισσότερη θερµότητα, υπερθερµότητα, καύσωνα, λίγη θερµότητα ή καθόλου θερµότητα.
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονοµάζεται κρύο.
Μπορεί να χτυπήσουµε 458 ßαθµούς υπό το µηδέν, που σηµαίνει καθόλου θερµότητα, αλλά δεν µπορούµε να πάµε πιο κάτω από αυτό.
Δεν υπάρχει τίποτα που να ονοµάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι µόνο µια λέξη, που χρησιµοποιούµε για να περιγράψουµε την απουσία θερµότητας.
Δεν µπορούµε να µετρήσουµε το κρύο. Η θερµότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερµότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονοµάζουµε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαµπερό φως, εκτυφλωτικό φως...
Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονοµάζουµε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγµατικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα µπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις µε όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωµατική.
Καθ.: Ελαττωµατική!; Μήπως µπορείς να µου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε µέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και µετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που µπορεί να µετρηθεί. Κύριε, η επιστήµη δεν µπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη.
Χρησιµοποιεί την ηλεκτρική και µαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο µάλλον να καταλάßει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να ßλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν µπορεί να υπάρξει αυτόνοµος.
Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της.
Τώρα πείτε µου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από µια µαϊµού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και ßέßαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει µε τα µάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν µπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταµατά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέµατος. Τότε µήπως δεν είστε επιστήµονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουµπήσει ή µυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας.
Άρα σύµφωνα µε τους κανόνες του εµπειρικού, ελεγχόµενου και µε δυνατότητα προßολής πρωτόκολλου, η επιστήµη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε.
Και αφού είναι έτσι τα πράγµατα, τότε, µε όλο τον σεßασµό, πώς µπορούµε να εµπιστευτούµε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί µου.
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσµος µεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ.
Αυτή είναι που κινεί τα πράγµατα και τα κρατάει ζωντανά.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναµος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός µου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εµάς θα προσπαθούσαν να ßοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτ.: ..Καθ.: Δεν µπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουµε µικρέ µου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάßολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δηµιούργησε τον διάßολο;
Φοιτ.: Ο...Θεός...
Καθ.: Σωστά. Πες µου παιδί µου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσµο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό ßρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα όντα, σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δηµιούργησε το κακό;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήµια; Όλα αυτά τα τροµερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσµο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δηµιούργησε;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Η επιστήµη λέει ότι χρησιµοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιßάλλον γύρω σου και να προσαρµόζεσαι σε αυτό. Πες µου παιδί µου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, µυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί µε κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ.: ..Όχι, κύριε. Φοßάµαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόµα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.Καθ.: Σύµφωνα µε εµπειρικό, ελεγχόµενο και µε δυνατότητα µελέτης των αποτελεσµάτων ενός φαινοµένου πρωτόκολλο, η επιστήµη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί µου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω µόνο την πίστη µου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόßληµα της επιστήµης.
Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονοµάζουµε θερµότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονοµάζουµε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις µεγάλη θερµότητα, ακόµα περισσότερη θερµότητα, υπερθερµότητα, καύσωνα, λίγη θερµότητα ή καθόλου θερµότητα.
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονοµάζεται κρύο.
Μπορεί να χτυπήσουµε 458 ßαθµούς υπό το µηδέν, που σηµαίνει καθόλου θερµότητα, αλλά δεν µπορούµε να πάµε πιο κάτω από αυτό.
Δεν υπάρχει τίποτα που να ονοµάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι µόνο µια λέξη, που χρησιµοποιούµε για να περιγράψουµε την απουσία θερµότητας.
Δεν µπορούµε να µετρήσουµε το κρύο. Η θερµότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερµότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονοµάζουµε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαµπερό φως, εκτυφλωτικό φως...
Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονοµάζουµε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγµατικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα µπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις µε όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωµατική.
Καθ.: Ελαττωµατική!; Μήπως µπορείς να µου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε µέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και µετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που µπορεί να µετρηθεί. Κύριε, η επιστήµη δεν µπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη.
Χρησιµοποιεί την ηλεκτρική και µαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο µάλλον να καταλάßει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να ßλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν µπορεί να υπάρξει αυτόνοµος.
Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της.
Τώρα πείτε µου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από µια µαϊµού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και ßέßαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει µε τα µάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν µπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταµατά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέµατος. Τότε µήπως δεν είστε επιστήµονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουµπήσει ή µυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας.
Άρα σύµφωνα µε τους κανόνες του εµπειρικού, ελεγχόµενου και µε δυνατότητα προßολής πρωτόκολλου, η επιστήµη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε.
Και αφού είναι έτσι τα πράγµατα, τότε, µε όλο τον σεßασµό, πώς µπορούµε να εµπιστευτούµε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί µου.
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσµος µεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ.
Αυτή είναι που κινεί τα πράγµατα και τα κρατάει ζωντανά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
